Grupy kolorystyczne warzyw

W ostatnich latach warzywa zostały podzielone przez dietetyków na 5 kolorystycznych grup. Każda z tych grup związana jest z działaniem odżywczym zaliczonych do danej grupy warzyw. Jedną z tych grup są warzywa zielone, do których zaliczone zostały brokuły, natka z pietruszki, seler naciowy oraz ogórki. Warzywa, które zostały zaliczone do grupy zielonej są bogatym źródłem witamin, błonnika i składników mineralnych. Chronią także nasz organizm przed działaniem wolnych rodników, mają również działanie moczopędne, mogą wchodzić w skład diety odchudzającej. Seler naciowy jest bardzo dobrym źródłem potasu, magnezu i cynku. Z kolei brokuł dostarczy nam dużych ilości witaminy C, A i B. Kupując brokuły warto wybierać te, które mają ciemnozielone kwiaty, gdyż właśnie takie zawierają najwięcej witamin. Ogórki działają moczopędnie, są przy tym niskokaloryczne. Natka pietruszki jest bardzo bogatym źródłem witaminy C. Zawiera także witaminę A. Do grupy żółtych i pomarańczowych warzyw zostały zaliczone między innymi fasolka szparagowa, dynia, marchewka. Wszystkie warzywa z tej grupy, a szczególnie marchew, to doskonałe źródło witaminy A. Warzywa z tej grupy pozwolą nam uniknąć problemów ze wzrokiem. Zaliczone do grupy czerwonej pomidory, papryka i czerwone buraczki uchronią nas przed zawałem, dzięki dużej zawartości potasu.

Dietą w osteoporozę

W zapobieganiu osteoporozie bardzo ważny jest ruch oraz odpowiednia dieta. Nasze kości potrzebują przede wszystkim wapnia. Każdego dnia nasz organizm powinien otrzymać co najmniej 1000 mg wapnia. Jednak osoby palące papierosy oraz osoby, które się odchudzają muszą zwiększyć ilość spożywanego wapnia minimum o 200 mg. Wapń znajdziemy przede wszystkim w mleku i jego przetworach. Bardzo cennym źródłem białka są także pestki słonecznika, sardynki, włoskie orzechy, fasola, migdały i jajka. Dzienne zapotrzebowanie organizmu na wapń zapewni nam szklanka 2% mleka, 200 g gotowanej fasolki i kubek jogurtu. Warto pamiętać, że kawa oraz herbata wypijane w dużych ilościach zmniejszają wchłanianie się wapnia. Podobnie zresztą jak mięso, którego nie powinniśmy jadać częściej jak 3 razy w tygodniu. Niektóre osoby nie tolerują jednak lub nie lubią nabiału. Takie osoby powinny więc przyjmować wapń w tabletkach. Wapń w tabletkach powinny koniecznie zażywać także osoby, które ukończyły 50 lat. Nie kupujemy jednak tabletek zawierających wapń bez konsultacji z lekarzem. Tylko lekarz może ustalić potrzebną nam dawkę leku. Do utraty wapnia w organizmie przyczynia się również alkohol oraz palenie tytoniu. Z kolei wchłanianie wapnia znacznie ułatwia witamina D3, koniecznie więc trzeba przynajmniej kwadrans spędzić na świeżym powietrzu.

Na problemy z woreczkiem żółciowym i wątrobą

Tłusta dieta bardzo często wywołuje dolegliwości ze strony woreczka żółciowego i wątroby. Ból woreczka żółciowego złagodzą nie tylko gorące okłady, ale także sok z rzodkwi. Świeżo wyciśnięty sok z czarnej rzodkwi nie tylko pobudzi wytwarzanie żółci, zapobiegnie jej zastojowi, ale także pozwoli uniknąć nam zaparć, wzdęć oraz pozbyć się małych kamieni z pęcherzyka żółciowego. Do przygotowania soku potrzebny nam będzie korzeń czarnej rzodkwi oraz sokowirówka. Korzeń czarnej rzodkwi należy bardzo dokładnie umyć, po umyciu wyciskamy sok wykorzystując sokowirówkę lub tarkę. Jeżeli sok robimy przy użyciu tarki, to po starciu korzenia wyciskamy rzodkiew przez podwójnie złożoną gazę. Sok pijemy 3 razy dziennie po 1 łyżce. Każdego dnia zwiększamy ilość wypijanego soku. Po 14 dniach stosowania kuracji powinniśmy wypijać 3 łyżki soku. Taką ilość pijemy 3 razy dziennie. Po dwóch tygodniach zmniejszamy znów ilość wypijanego soku, kończąc kurację tak, jak ją rozpoczynaliśmy, a więc łyżką soku wypijanego 3 razy dziennie. Cała kuracja trwa więc 30 dni. Sok z rzodkwi możemy wycisnąć od razu w większej ilości i przechować go w lodówce. Ostry smak soku złagodzimy dodając do niego odrobinę miodu. Pracę wątroby pomoże nam uregulować także świeżo wyciśnięty sok z czerwonych buraczków. Sok z buraczków mieszamy z sokiem z marchewki.

Wysokobiałkowe diety odchudzające

W ostatnich latach bardzo dużą popularnością cieszą się wysokobiałkowe diety odchudzające. Diety te są jednak szkodliwe dla zdrowia. Dieta wysokobiałkowa może bowiem prowadzić do zachorowania na dnę moczanową, której objawem są silne bóle dużego palca lub kolana. Nadmiar kwasu moczowego w organizmie możemy zwalczyć poprzez zmianę diety. W diecie, której zadaniem jest ograniczenie kwasu moczowego koniecznie należy ograniczyć ilość spożywanego mięsa oraz ryb. Konieczne jest także ograniczenie alkoholu. W diecie tej spożywamy tylko potrawy gotowane i pieczone, ale bez dodatku tłuszczu. Mięsa warto gotować w dużej ilości wody. Taka obróbka mięsa znacznie zmniejsza w nim zawartość odpowiedzialnych za nadmiar kwasu moczowego puryn. Zupy powinno się gotować nie na wywarach mięsnych, ale warzywnych. Podczas stosowania diety, która ma zmniejszyć ilość kwasu moczowego w organizmie nie jemy bananów, kapusty włoskiej i czerwonej, kalafiora, szpinaku oraz roślin strączkowych. Podstawą diety powinny być węglowodany. Jemy więc ciemne pieczywo, chudy nabiał, makarony oraz kasze. W okresie stosowania diety posiłki powinno spożywać się 5 razy dziennie. Dziennie nie należy zjadać więcej niż 100 g ryb lub mięsa. Należy wypijać także duże ilości płynów, najlepsza jest woda i herbaty owocowe. Możemy pić także rozcieńczone soki.

Zakażenia grzybicze pochwy

Bardzo często po kuracji hormonalnej, antybiotykowej lub po lekach sterydowych wiele kobiet cierpi na grzybicę pochwy. Do powstania grzybicy pochwy przyczynia się także obniżona na skutek steru odporność organizmu. Przyczyną grzybicy pochwy są drożdżaki. Drożdżaki obecna są także u kobiet zdrowych, występują jednak w niewielkiej ilości. W celu uniknięcia zarażenia do higieny miejsc intymnych należy używać specjalnych środków. Wskazane jest wykorzystywanie Lactacydu hydro-balance. Po zakończeniu kuracji antybiotykowej w celu odbudowy flory bakteryjnej wskazane jest również zażywanie dopochwowego probiotyku. Jeżeli jednak dojdzie już do zapalenia pochwy wywołanego drożdżakami stosuje się dopochwowy lek przeciwgrzybiczny. Kuracja środkami przeciwgrzybicznymi trwa zazwyczaj od 7 do 14 dni. W okresie zapalenia warto do higieny intymnej stosować napar przygotowany z kwiatów nagietka, które mają właściwości przeciwzapalne i przeciwgrzybiczne. W tym okresie warto robić także nasiadówkę wykorzystując do niej napar przygotowany z ziela przywrotnika. Do przygotowania nasiadówki zaparzamy 2 łyżki przewrotnika zalewając je 1/2 l wrzącej wody. Przestudzony napar wlewamy do miski. Osłabiony organizm może łatwo ulec także grzybicy paznokci. Dlatego bardzo ważne jest staranne osuszanie stóp po ich umyciu.

Bakteria Helicobacter pyroli

W organizmie wielu osób obecna jest bakteria o nazwie Helicobacter pyroli. Nie w każdym przypadku obecność tej bakterii jest niebezpieczna dla naszego zdrowia. W takiej sytuacji nie ma potrzeby zażywania antybiotyków. Kiedy jednak bakteria wywołuje stan zapalny żołądka czy dwunastnicy konieczne jest podanie antybiotyku. Osoby, u których bakteria Helicobacter pyroli  wywołała stan zapalny żołądka lub dwunastnicy muszą zażywać także leki, które hamują wydzielanie kwasu solnego.  Bakterią Helicobakter pyroli najczęściej zarażamy się już w okresie dzieciństwa. W stanie utajonym może pozostawać w organizmie zakażonej osoby przez wiele lat. Unikniemy ryzyka jej uaktywnienia się dbając o odporność naszego organizmu. Odporność organizmu możemy wzmocnić zażywając w okresie jesieni i wiosny miód Manuka. Za zapalenie dróg moczowych odpowiada bakteria Escherichia coli. Aby uniknąć zakażenia tą bakterią dbamy przede wszystkim o higienę intymną. Warto w celach profilaktycznych wypijać także 2 l wody, do której dodajemy sok z cytryny. Warto również wprowadzić do codziennej diety żurawinę. Jeżeli dojdzie już do zapalenia pęcherza moczowego stosuje się kurację antybiotykową. W trakcie leczenia należy przyjmować nie tylko antybiotyk, ale także dopochwowy probiotyk, który pomoże odbudować florę bakteryjną.

Sanatoryjne zabiegi w domu

Niektóre z leczniczych zabiegów, które wykonywane są w sanatoriach możliwe są do wykonania także w domu. Spośród dostępnych w domu kuracji jest kuracja borowinowa. Borowina to rodzaj torfu. Okłady z borowiny możemy stosować po złamaniach kości, po silnych stłuczeniach. Są one także pomocne przy leczeniu wszelkich dolegliwości bólowych mięśni. Kąpiel z dodatkiem borowiny warto stosować przy przewlekłym zapaleniu przydatków. Borowinę bez problemu dostaniemy w aptekach. Opakowanie zawierające borowinę podgrzewamy umieszczając je w naczyniu napełnionym wodą o temperaturze około 40 stopni. Borowinę ogrzewamy przez 10 minut, a następnie na bolące miejsce nakładamy warstwę o grubości około 2 cm. Borowinowy okład należy nakryć folią, ręcznikiem, a w końcu kocem i pozostawić na bolącym miejscu przez 1/2 godz. Okład z borowiny robimy raz dziennie. Objawy łuszczycy, w dolegliwościach związanych z reumatyzmem, w chorobach układu oddechowego mogą nam pomóc kąpiele solankowe przygotowane z dostępnych w aptekach soli: iwonickiej lub bocheńskiej. Którą sól kupimy nie ma większego znaczenia, gdyż działanie obu tych soli jest jednakowe. Przygotowanie kąpieli solankowej jest bardzo proste. Wannę napełniamy wodą  o temperaturze 38° C i rozpuszczamy w niej 1 kg wybranej soli. Kąpiel bierzemy 2 razy w tygodniu.

Dietą w stres

Odpowiednia dieta pomoże nam walczyć ze stresem. W diecie nie może zabraknąć ważnego pierwiastka, jaki jest magnez, który ma działanie antystresowe. Bogatym źródłem magnezu jest czekolada, kakao i orzechy. Aby nasz układ nerwowy funkcjonował prawidłowo należy dostarczać również odpowiednią ilość potasu. Duże ilości potasu znajdują się w pomidorach, a jeszcze większe w przetworach z pomidorów. Warto więc wypijać szklankę soku pomidorowego i jeść keczup. Duże ilości potasu znajdują się również w suszonych figach, morelach i bananach. Do diety warto wprowadzić także wątróbkę oraz potrawy z ryb. Oba te produkty zawierają duże ilości witamin z grupy B. Witaminy te są także bardzo ważne dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Kiedy zmiana diety nie pomaga, możemy sięgnąć po uspokajające środki z apteki. Zamiast jednak sięgać po tabletki, przy kłopotach z zaśnięciem czy w stanach pobudzenia warto sięgnąć najpierw po zioła. Na tego typu dolegliwości doskonale sprawdza się melisa dostępna w postaci tabletek lub herbatki. Takie samo działanie maj również kwiat lawendy, męczennica krwista oraz szyszki chmielu. Kiedy jesteśmy mocno pobudzeni możemy wypróbować także krople walerianowe, które zawierają kozłek lekarski. Warto sięgnąć także po herbatkę z dziurawca. Pijąc dziurawiec unikajmy słońca.

Bardzo cenne orzechy

Walory smakowe orzechów doceniają wszyscy, nie wszyscy jednak wiedzą o ich właściwościach zdrowotnych. Orzechy zawierają nie tylko bardzo wartościowe tłuszcze, ale są także źródłem łatwo przyswajalnego białka. Ze względu na zawartość łatwo przyswajalnego białka powinny stanowić ważny składnik diety osób, które są zwolennikami diety wegetariańskiej. Jednakże powodów dla, których w naszej diecie powinny znaleźć się orzechy jest o wiele więcej. Większość dostępnych w naszym kraju rodzajów orzechów zawiera argininę. Jest to substancja, która rozszerza naczynia krwionośne, a tym samym chroni nas przed miażdżycą. Orzechy zawierają także sterole roślinne obniżające zły cholesterol. Spośród orzechów dostępnych w polskich sklepach najwięcej roślinnych steroli zawierają orzeszki pistacjowe. Orzechy są także bogatym źródłem wapnia. Najcenniejsze pod tym względem są orzechy laskowe. Jedząc orzechy laskowe możemy więc zapobiegać osteoporozie. Orzechy są również bogatym źródłem witaminy B6 oraz magnezu. Dzięki zawartości witaminy B6 i magnezu pomagają łagodzić stres, wzmacniają naszą koncentrację i pamięć. Najwięcej witaminy B6 i magnezu znajdziemy w migdałach. Jakkolwiek orzechy mają bardzo wiele zalet, są jednak bardzo silnym alergenem. Dlatego orzechów nie powinno się podawać dzieciom przed ukończeniem 1 roku życia.

Obniżamy poziom cholesterolu

Idealny poziom cholesterolu jest marzeniem wielu osób. Zbyt wysoki poziom cholesterolu nie oznacza jednak natychmiastowej konieczności zażywania leków. Obniżanie poziomu cholesterolu można bowiem rozpocząć od zmian w sposobie żywienia. Leki obniżające poziom cholesterolu dostają od razu jedynie osoby z cukrzycą, nadciśnieniem lub z chorobami serca. Przy zbyt wysokim poziomie cholesterolu usuwamy przede wszystkim ze swojego jadłospisu zawierające duże ilości cholesterolu masło. Zamiast masła wprowadzamy do swojej diety miękką margarynę. W odróżnieniu od masła  miękkie margaryny nie zawierają nie tylko cholesterolu, ale także tłuszczów trans. Te szkodliwe izomery trans zawiera nie tylko masło, ale także potrawy smażone, słodycze i frytki. Te potrawy powinny zniknąć z naszego jadłospisu. Podobnie zresztą jak potrawy fast food. W uregulowaniu poziomu cholesterolu pomoże nam także błonnik. Błonnik możemy dostarczyć naszemu organizmowi spożywając zielone warzywa. Dzienne zapotrzebowanie naszego organizmu na błonnik to 40 g. Jeśli dostarczamy go zbyt mało z pożywieniem, możemy sięgnąć po preparaty z apteki. W obniżeniu poziomu cholesterolu pomaga także aktywność fizyczna, która wzmacnia układ krążenia oraz utrzymuje prawidłową wagę. Często bowiem z wysokim cholesterolem zmagają się osoby z nadwagą.

.